Gezinsuitbreiding: nu twee honden

Voor wie ons een beetje volgt in het verre Hongarije: er is weer sprake van “gezinsuitbreiding”. We hebben inmiddels twee honden, jawel…
Wat we altijd al zeiden is gewoon gebeurd: het komt vanzelf.

De eerste was Folti. Dat is Hongaars voor “gevlekt”. Folti is een mix van Parsons Terriër en een Chihuahua. Aan de buitenkant is hij vooral terriër, maar ergens binnenin is hij een chihuahua. Hij kruipt dus graag op schoot om te knuffelen en is tegelijk soms een felle jachthond. Hij kwam als tijdelijke logé omdat hij als pup door zijn moeder werd gebeten. Maar binnen no-time was hij een blijvertje.

De nadelen van een hond

Een hond is (in tegenstelling tot een kat) een dier waar je veel rekening mee moet houden. Hij kan niet dagen achterelkaar alleen worden gelaten. Dat beperkt je dus in je vrijheid als je één of meer dagen uit wilt gaan. En je kunt een hond wel meenemen, maar hij wordt niet overal binnen gelaten. Ook dat is een beperking voor de hondenbezitter.

Dat is dan ook de reden dat we die ene hond eigenlijk wel genoeg vonden. Als we op vakantie gaan kan Folti terecht bij een geweldig hondenpension in Pécs.
Of hij gaat mee, bijvoorbeeld soms wanneer we naar Nederland gaan. Deze Hongaarse hond is inmiddels helemaal verzot op het strand!

Hoe Spike bij ons kwam

Maar goed, inmiddels is er dus toch een tweede hond gekomen. Dat ging zo:
Afgelopen november overleed onze buurman, een alleenstaande Nederlander. Hij liet behalve een kat, een eend, twee kippen en een haan ook twee honden achter. Al deze dieren bleven in de tuin bij het huis.
Hij had met een Hongaarse buurman afgesproken om voor deze dieren te zorgen als hij er niet meer zou zijn.
Maar deze man is nu naar een stad verderop (Szigetvár) verhuisd en zei dat hij overwoog de dierenarts te vragen de honden in te laten slapen…!

Handige jongen…

Intussen had één van de honden een manier gevonden om uit de tuin te ontsnappen. We kwamen hem de laatste maanden vaak tegen op de weg of als we een wandeling in de buurt maakten.
Dat is niet ongevaarlijk, want loslopende honden mogen door jagers worden afgeschoten!
Na een tijdje ontdekte deze hond dat hij in onze tuin kon komen door zich aan de achterkant door het tuinhekje te wringen. Omdat hij het bij ons kennelijk wel gezellig vond kwam hij steeds vaker. Wanneer we hem aan de voorkant eruit lieten stond hij soms binnen een minuut weer via de achterkant voor onze neus.

Niet te stuiten!

Omdat we eigenlijk geen tweede hond wilde (zie de redenen hierboven) bond Rita een touw om de achterpoort om het gat te dichten. Maar de hond beet het touw door en was binnen 5 minuten weer binnen!
Hij bleek ook goed overweg te kunnen met Folti én met onze katten, dus hebben we maar besloten dat hij mag blijven.
Nou ja, eigenlijk heeft hij zelf besloten dat hij bij ons kwam wonen… Sommige dingen hou je gewoon niet tegen, die komen vanzelf.

Twee honden

Dus hebben we nu twee honden: Folti en Spike. Spike is waarschijnlijk ongeveer 9 jaar oud en heeft veel kenmerken van een Brak. Mogelijk is hij 7 jaar geleden ergens uit een auto gegooid en zo (via Nederlanders die hier op vakantie waren) bij onze buurman terechtgekomen.

En om het verhaal compleet te maken: de andere hond (waarschijnlijk een jaar of tien oud) zit nog steeds in de eigen tuin. Hij lijkt het wel naar zijn zin te hebben. Andere dorpsbewoners hebben besloten bij toerbeurt voor deze hond te zorgen. En wij lopen er met Folti en Spike regelmatig even langs.